niye beni sevecek harbi bir bayan yok hayatımda ? niye ben hep beni hak etmeyecek saçma insanlar ile zaman harcıyor ve kendimi ne şekle sokuyorum ben ?

durup , sıkıldığım anlarda niye yüksek sesle sizi özledim eski aşklarım demek geliyor içimden ? niye son zamanlarda kaliteli bayanlar ile diyalog kuramıyorum ? isteklerim mi değişti hayata karşı ? yoksa büyüyor muyum lan ben ?

niye eller havaya , disco , bar gezen kızlar daha bir sempatik  , annesiyle pazara giden kızlar daha itici geliyor artık ? aslında doğrusu efendi kız değil midir ? gözü dışarıda olmayan , aile terbiyesi almış bir bayan …

erkeklerin doğasında mı var bu ? gecelik ilişkiler için hoş , bakımlı , kıvrak bayanları tercih ederken , askerden dönüp , bir işe başladıktan sonra mı helal süt emmiş kız bulma telaşına girmektedir ?

ne çok soru sordum bu yazımda ama anlam veremiyorum bunlara ve son zamanlarda çevremdeki o kadar boş kızı görünce bu soru peydah oluyor derinlerde bir yerde…

nerde bana göre olan  , temiz , aklı başında bayan ???

Yaklaşık 9 aydır özlüyorum , kokusunu , gülüşünü , tenini , gözlerini , yaptığı şımarıklıkları ve neredeyse bir anne sevgisiyle koruyup kollamasını … İçim acıyor , yoruluyorum , hayat anlamsızlaşıyor… Özlüyorum ama bir türlü sonuca kavuşmuyor ve özlemin ne kadar acı ve katlanılması zor bişey olduğunun farkına varıyorum… Hadi ben var olan , yaşayan , benden uzakta bile olsa en azından nefes alan birini özlüyorum , ya yaşamayan , hayatta olmayan birine özlem duysaydım ???

İnsanın kalbi acıyor , iştahı kapanıyor anlam veremiyor , biri var sizden uzak ve yanınızda olmasını istiyorsunuz , sarılmak , zaman geçirmek , doymak istiyorsunuz ama olmuyor her an daha da özlüyorsunuz…

Bazen insanlar yaptıklarından pişman olurlar ancak dönüşü olmaz , bu dönüşü olmayan şey eğer ki  “Çin den getirilen bir vazonun kırılması” olursa belki pek canınız yanmaz ama “birini kaybettiyseniz ve asla geri dönmeyeceğini bilirseniz” bu apayrı bişeydir…

Yaşadıklarınız aklınıza gelir , önce tebessüm olur yüzünüzde biraz daha devam ederseniz düşünmeye , canınız yanar , neden burada değil neden benimle değil gibi sorular gelir aklınıza …

Özledim , hem de çok bastırılmayacak kadar çok , çok fazla kızdım seçimlerinden dolayı ama özlemim geçmedi , çok fazla üzüldüm duyduklarıma ama özlemeye devam ettim , o unuttu belki ama ben hala özlüyorum …

hala özlenilmeye değdiğini düşündüğüm için , ÖZLÜYORUM

Eğitim de bu yöntemi kullanırlar genelde ingilizce öğretmenleri , melodi ile öğretirler sözcükleri unutulmasın diye …  hasbelkader izlediğim bir programda geçen bu şarkı benzeri söylem neden hala aklımda ? ne zaman çıkacak aklımdan ? ne zaman unutacağım ?

İnsan bazı şeyleri unutmamak hatırlamak için tekrarlar öğrenmeye çalışır ve ısrarlı olursa başarır peki aklındaki birşeyi unutmak için ne gibi bir yol izlenmelidir ? kim ben bisiklet binmeyi unutmak istiyorum diye çabalasa çabalasın bir sonuca varamayacağı muhakkaktır… Peki beynimiz nasıl bir şekilde dizayn edilmiştir ki her istediğimizi çabalayıp öğrenebiliyoruz ancak her istediğimizi beynimizden çıkarmak o kadar kolay olmuyor !

şaşırtıcı !!!

makalenin sonuna eriştik ve yine beynimin içinde vızıldayan o şarkımsı şeyin sözlerini sizinle paylaşıyorum;

 Altım kösele üstüm deri

Al beni parlat beni

Al boyayı sürüver sürüver

Fırçala parlat beni

ama benim istediğim bu değil.

ya ben büyürken içimdeki çocuğu saklamak istiyosam. ya hep iyiyken bazen insanlığıma yenilip kötü oluyasam. ya hep soldaki manzaradan sıkılmış sağdaki yoluda merak ediyosam.ya hep tutunmaktan bıkmış bazende akışına bırakmak istiyosam. ya başkaldırmaktan bıkmış bikerede oturup dinleneyim diyosam.ya bağırmaktan bıkmış bazen sadece dinlemek istiyosam.ya hep beyaz olmaktan bıktıysam siyahında içindeki gizemi merak ediyosam???????

ya karar vermek istemiyosam.hiç düşündünüzmü ? bu kararıda siz verin.

beni rahat bırakın.

hayatın keskin köşelerini dönmek istemiyorum.

ben ortada olmak istediğim zaman istediğim şeritte gitmek istiyorum. bitişe  varacak olan benim gideceğim yolu bırakın ben seçeyim.

canım ablam’dan

bir ego tatmin etmek midir amacı diye düşündüm hep çocukluğumda , asabi amcaların canice topumuzu kesmesini…çoğu kez ellerinden kayıp yere düşerdi top , üşenmez eğilir alırdı yerden… bazen elinden kaçırırdı , aramızdan atik olan biri hamle yapıp kurtarırdı topu kesilme merasiminden…

mahalle arasında hafta sonları erken saatlerde gürültü yaparak büyüdüm ben ! tüm asabi amcalar ile bir anım , her akşam üzeri eve gelen şikayetçi komşulara sahip oldum çocukluğum boyunca… su dökerlerdi üstümüze , ne kadar itici aslında ne kadar ilkel bir uyarı yöntemi…

yaşımız parka gidip değmece oynamaktan geçti , biraz daha büyüdük , bu kez geceleri mahalle arasında oturduğumuz için eleştirildik mahallenin müstakil ev sahipleri tarafından… çok ses yapmayın , bak kaldıracam **** amcanı gibi sıkıcı ve tehditkar sözcükler ile uyarıldık… saat henüz 21:00 iken niye uyuyor **** amca diyesim geliyordu hep ama çıkmıyordu dudaklarımın arasından , aile terbiyesi almıştık , yaramaz çocuk olmayacaktık… halbuki desene be adam ! söyle , sor , isyan et , karşı gel bir kere de aykırı ol…

itildiğimizi farkettim o zamanlarda bir alışıla gelmişliğin içine…

sıra olmayı da öğrendik zaman içinde … önce okulda başladık , her sabah sıra olup içeri girmeye sonra hayrına dökülen lokmayı alırken bile uygulamaya devam ettik bu alışkanlığı…okul hem eğitim hem de öğretim yuvasıdır , çok doğru !

bozuk parayı vermeme , himayesinde tutma da bir TÜRK alışkanlığıdır.çilesi yıllardır sürüp gidiyor , izsu , tedaş ve telekom çalışanları çoğu kez almaz eğer ki 14,50 YTL tutarındaki faturayı ödemek için 50 YTL uzattıysanız…

bilgisiz çalışanlardan çok çektik yine bu ülkede ; yeni bir kanunun uygulamaya girmesinden sonra çalışan personelin adaptasyonu esnasında ezilen , sıkıntı çeken biz olduk onlar sistemi öğrendi , sonra işler yoluna girdi..

sert ablalar var hala kamu kurumlarında , yüzünden düşen bin parça , aslında tüm gün yaptığı önüne konulan evrağı bilgisayara işlemek olan ancak kendisi ülkeyi kurtardım edasıyla sabah 8 akşam 5 çalışan sert ablalar! sorulan ve yanıtsız bırakılan sorular , insan neden katil oluyor sorusuna yanıt olan ablalar bunlar…

bankadaki işimizi halletmek için gittiğimizde sadece biz TÜRKlere has bir şey daha var dikkatinizi cezbetmek isterim…sıra veren , numaratör makinasının başında duran güvenlik görevlisi… işini gayet ciddiye alıp gelen müşterilere “sizin ne vardı” sorusunu sert şekilde yöneltip , “para yatıracaktım” yanıtına istinaden GİŞE İŞLEMLERİ butonuna basan ve çıkan kağıdı kesinlikle ama kesinlikle ellemeyen “buyrun” diye işaret edip çıkan kağıdı makinadan çekmenizi inceleyen saygı değer güvenlik görevlisi…

olsun ama biz bunların içerisinde olup bunlara isyan etmeden , yaşamayı hala güzel kılabiliyoruz işte zaten mesele de bu !

lise çağındaki gençler ile konuşurken sürekli söylediğim bir şey var ; diyorum ki yaramaz olmak istiyorsan ol ! son şansın , inan bana hiç bir şey liseden sonra aynı olmayacak…

çocukluktan bu yana belirli periyotlar atlattık aslında… bazen farkındaydık bazen de sonradan farkına vardık… mahalle maçları , ali ayşe’yi seviyor söylentileri , mahalle arası akşam sohbetleri sonrasında kafe ortamları ve dinginlik zamanı…

inanın ! sizin gözünüze takılan şeyleri sizin gibi yüzlerce insan fark ediyor ancak , söylenmiyor , söylense bile yerine ulaşmıyor… bari ben yazayım siz okuyun ve birilerinin bu konuların farkında olduğunu bilmenin sevincinde yaşamınızı sürdürün…

sittin sene demişken çocukluktan bu yana küfür olarak kullandık arapça 60 anlamına gelen bu sözcüğü orası da garip bittabi…gerçi hep sağdan soldan duyduğumuz ama doğruluğunu araştırmadığımız , kulaktan dolma sözcükler ile idare ediyoruz yaşamımızı…tıpkı temizlenilip , paklandıktan , eller buruştuktan sonra duştan çıkılıp çevredekilerin “sıhhatler olsun” sözcüğünü “saatler olsun” diye algılayıp “dakikalar olsun” diye dalga geçtik onca zaman bu duş sonrası nezaket sözcüğü ile…

ehliyet kursuna gidene kadar bende bilmiyordum “dubleks” dediğimiz iç lastiği olmayan tekerleğin gerçekte “tubeless” olduğunu , sanayi jargonunun dilimize kazandırmış olduğu bu terimi tıpkı benim gibi sözcüklere takan bir motor öğretmeni ısrarı ile öğrendim , ne mutlu !

ve inanıyorum ki başınıza gelmiştir , bir gün anlamını yeni öğrendiğiniz bir sözcüğün en kısa süre içinde , en geç ertesi gün başka bir yerde duyarsınız…ama televizyon da ama radyo spikerinin anonsunda ya da alt komşu ile apartman giriş kapısında karşılaşılıp yapılan sohbette…

Ağır sorunlarımız vardı bunlara çözüm bulmak için yollar arandı , bunu gören düşmanlar kanını biraz daha emmek için uyuşturucu(sıcak para) zerkettiler. Sorunlarını geçici bir süre unutmak için uyuşturucu alır bazıları..Uyuşturucunun etkisi geçince daha da ağır gelir sorunlar dayanılmaz bir hal alır.

Evet Türkiye şimdi bu durumda..Ülkenin başındakiler ülkede kriz var diyerek bizi keriz yerine koydu , kimimiz hiç birşey anlamadı ekonomik kriz yok refah içinde yaşıyoruz derken kimileri ise olacakların farkındaydı..Kapı kapı dağıtılan kömürler , çeyrek altınlar , yardımlar vs.vs. bunların hepsi halkın işine yarayacakmış gibi görünürken baştakilerin işine yaradı.Şimdi ise nasıl düze çıkarız diye düşünüyoruz , her gün bir hakkımız elimizden alınıyor bunu görüyoruz ama hiç bir şey yapamıyoruz en fazla yaptığımız arkadaş sohbetlerinde konuyu masaya yatırmak , çözüm mü ? tabi ki değil olmayacakta..Hani demiştim ya ”baştakiler” diye işte onlar ne zaman kendi ceplerini düşünmeyi bırakıp göreve gelirken ettiğini yemini yerine getirirse o zaman çözüm bulunacak peki siz bu söylediğime inanıyormusunuz evet duydum hayır dediniz kendim bile inanmadım o yüzden de şaşırmadım merak etmeyin..

İşte böyle düşünüyorum ki artık uyanma vakti gelmedi mi ? bence geçiyor…

Belki de bu fotoğraf herşeyi anlatıyor.Ben susuyorum şimdi biraz o konuşsun…

aslında sarhoş olmayı sağlayan şeyde paranın ta kendisi ancak , o esnada bu düşünülemiyor olsa gerek… keyiften içmek olayı da var o da yine aynı sonuçlara bağlanıyor ne hikmetse…

arkadaşlar tarafından atılan kazıklar önce sert bir dille argo ile söyleniyor… üç bilemedin dört kere tekrarlanan bu kelimeler ardından araya başka konuların dahil edilmesi gerekiyor… sarhoş insanın her zaman anlatacak birşeyleri vardır unutmayın ! dinlersiniz , ancak iyi bir dinleyici olmak ile sarhoş dinlemek arasında fark vardır bunu da bilesiniz…

bazen kordonda çimlerde oturan , saçı sakalı birbirine karışmış bir amca çok gizemli gelir grup içindeyseniz aranıza katmak istersiniz … bazen de arkadaş ortamında en çok konuşan siz olmak istersiniz…

eğlenmek için içenler vardır , doğum günlerinde ya da hafta sonu gece çıkılan mekanlarda… rahat dans edebilmek için içilir aslında , ortamın dert ve sıkıntıyı anlatmaya pek müsait olmamasından dolayı , genelde eller havaya yapılır oynanır…

ama eğer ki mekandan ayrılıp evde içmeye devam edilecekse o zaman evde olacaklar adım adım bellidir… kusan birileri mutlaka çıkar kalabalıkta… her zaman birinin kafası çok çok güzel olur sarhoş anlamında ve yine her zaman ortamı yöneten daha az içmiş birisi vardır… bu kişinin fahri görevleri arasında ; türk kahvesi yapmak , sızanların kafasını suya sokmak , tamam biraz sessiz olun demek , ortamı havalandırmak ve sürekli içlenerek küfür etmek vardır…

sarhoşla sohbet hoştur ancak sürekli tekrar edilenleri dinlemeyip yeni sorular ile konu değiştirilirse eğer… bu eylem yapılamaz ise o zaman belli bir süre sonra olayın sarpa sardığını görebilirsiniz…

ne konuşulmaz sarhoşken ! asla hesap konusu geçmez , boş konular konuşulmaz , futbol ağza alınmaz… tek bir konu vardır dostluğun önemi ve materyalist dünyanın pis insanları…

sarhoşluk bitince aynı dünyanın içine entegre olunup yaşam sürdürülür ta ki bir daha sarhoş olana dek…

yorgunluğun ardından alınan duş ve sadece içinde bulunan uyuma isteği bize rahatlığı çağrıştırırken öyle bir an geliyor ki müzikten kulaklarınızın duymaz hale gelmesini istiyorsunuz. bazıları sürekli tempoyu , heyecanı , adrenalini severken bazıları da akşam yemeğinden sonra meyve tabağı önünde televizyon izlemekten keyif alabiliyor…

bünye nasıl işliyorsa artık ! içerisine giren oksijeni , neler oluyorsa artık içeride ! farklı modlara bürünebiliyoruz zaman zaman ya da her zaman.. kimi sabah 8:00 akşam 17:00 çalışmaktan , kimileri de 5 gün yatıp 2 gün çalışmaktan keyif alıyor… kimileri hafta sonları eğlenmeden yapamıyor , kimileri de hafta sonu gelse de uyusam diye bekliyor…

farklı meslek dalları var hayatta ! bazen insanların para kazandıkları meslekleri duyunca şaşkınlık ister istemez dile getiriliyor… herkes aynı tarzda olmak durumda da değil ancak bazen öyle bir tarz ile karşılaşılıyor ki standartların tümü yerle bir ediliyor…

ayakkabı ile eve girmek “fantazisini” hep şaka sanardım. filmlerden zihnimde kaldığınca… fantazi diyorum çünkü annem böyle bir eylemin yapılmasına ömrü billah izin vermez herhalde…ancak yaşadım ben bunu , gördüm. hafta sonu ziyaretine gittiğimiz bir şahsın evine bu şekilde girdik aslında “gece çorapla uyumak” konusundan pekte farklı değil. onlara göre gayet normal … bana göre çok farklı ve bir o kadar da rahat… sokaktan girilen evin içerisinde yumuşak halılara basmanın bu kadar keyif verici olabileceğini bilemezdim! hem de annem kızar korkusu olmadan.

kiminin kendine özgü olmazsa olmazları var. evde sürekli mum yakmak , tütsü yakmak , kedi beslemek , yemek yapmak gibi kimininde “ye , iç yat”tan öte gitmiyor hobileri…

soluduğumuz aynı oksijen ancak içeride oksijenin yakılması farklı olacak ki türlü şeyler ile karşılaşabiliyoruz…

özenmiyorum ancak hiç bir an , hiç bir zaman , sadece bu farklılıklar hoşuma gidiyor gözüme çarpanları paylaşmayı seviyorum…

ben bunları burada yazmayı sürdürürken yine dünyanın farklı yerlerinde bunlar olup bitiyor… kimi için ailecek yenilen bir akşam yemeği çok büyük zevk verirken , kimilerine de bir gecede 500 $ harcamak mutluluk veriyor…

İzmir dolu dolu yaşamak , nefes almak için uyarlanmış bir şehir .Anlatmak kolay değildir İzmir’i yaşamak gerekir solumak gerekir tertemiz havasını.Kısa sürede alışkanlık yapar, başka şehirlerde insanın kendini yalnız hissetmesine sebep olan apayrı bir havası vardır. Çiçek kokan sokakları, kordon kafeleri, fuarı, Karşıyaka Konak arası yolculuk yapan vapurlara eşlik eden martıları, denizi, güneşi, insanı, özlem duygusunu kalbin derinliklerinde yaşatır.

 Bir arkadaşım anlatıyor geçenler de İzmir’i  ,bende hayranlıkla dinliyorum şehrimi ; İzmir’deki insanların gözlerinin içinde düşmanlık ya da çıkar gözetmeden bakan bir ışığın olduğunu , hiç tanımadığı bir insana günaydın , iyi günler vs. vs. gibi dialoglara girdiğinde  huzur bulduğundan bahsediyor.Ne demek istediğini az çok anlıyorum bu anlattıkları bana hiç yabancı gelmiyor..Yüzüm güldürüyor sohbetin sonunda daha çok seviyorum şehrimi daha çok anlıyorum kıymetini..

Başbakana göre gavur bana göre eğitimli kültürlü ne istediğini bilen insanların olduğu şehir.Bazen bir sürü olaya sinirlenip gitmek istensede hiç bir zaman terkedilmeyecek…

Denizi görmeden yaşayamayan insanlar vardır,kokusunu hissetmeden kendine gelemeyen insanlar…o insanlardan biri olmaktan utanmadım hiç bir zaman